Goa – Dlaczego warto pojechać

Najwspanialszym miejscem na Goa jest Palolem Beach położona w zatoce przy wsi Palolem oddalonej 3 km od Canacona (stacja kolejowa i stacja autobusowa).

Goa znana jest również z wielu fortów, kościołów i starych domów w stylu portugalskim. Najdalej na północ znajduję się Fort Terekhol - z niewielkim kościółkiem. Godny uwagi jest  też  Cabo de Rama, z którego rozciąga się piękny widok na plażę Colva i osadzony na skale Fort Aguada z latarnią morską.

Na pólnoc od Panaji jest hinduska Riviera znana w całej Europie  z plaż:  Kadolim, Kalanguta, Baga, Anjuna i Vagator.

Warto wybrać się do Starego Goa, uznany za zabytek klasy zerowej przez UNESCO. Katedra w Starym Goa - Se Cathedral, będąca wspaniałym przykładem architektury jezuickiej,jest największym kościołem w Azji. Godny uwagi jest również kościół św. Franciszka z Asyżu - z pięknymi rzeźbami i malowidłami - oraz bazylika Bom Jesus, w której znajduje się grób św. Franciszka Ksawerego.
W Starym Goa warto też zwrócić uwagę na klasztor św. Moniki, ruiny kościoła św. Augustyna i replikę Bazyliki św. Piotra w Rzymie, czyli kościół św. Kajetana.

Goa - Informacje ogólne

Położenie

Goa – stan na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Indyjskiego, nad Morzem Arabskim, najsłynniejszy region turystyczny Indii, 500 km na południe od Bombaju.

Historia

Na przybrzeżnej części i wysepkach terytorium Goa Portugalczycy założyli w 1510 faktorię handlową, a następnie przekształcili w swą kolonię. W grudniu 1961 wojska Republiki Indii dokonały inwazji i po pokonaniu słabego oporu nielicznych jednostek wojsk Republiki Portugalskiej siłą wcieliły to terytorium do Indii.

Klimat

Zwrotnikowy, na północy zwrotnikowo-monsunowy, na południowym zachodzie wilgotny, stopniowo przechodzi w suchy w zachodniej części Niziny Hindustańskiej, w Karakorum i Himalajach podzwrotnikowy górski. W wyższych partiach gór zima trwa 6 miesięcy. Częste cyklony połączone z wielkimi ulewami w okresie przejściowym między monsunem letnim a zimowym. Średnia temperatura w styczniu wynosi od ok. +15 °C u podnóża Himalajów do ok. +28 °C na południu. W maju, który jest najcieplejszym miesiącem roku, temperatury wynoszą +27 do +30 °C, z wyjątkiem pustyni Thar gdzie temperatura osiąga +36 °C. W Delhi dochodzi nawet do +43 °C.

Co zabrać?

Wszyscy podróżni wybierający się do Goa powinni pamiętać przede wszystkim o paszporcie, należy go nosić ciągle przy sobie, ponieważ gdy zostaniemy zatrzymani bez ważnego paszportu to zostaniemy zamknięci do wyjaśnienia.

Warto również zabrać podstawowe środki higieny,  poręczną apteczkę pierwszej pomocy, okulary przeciw słoneczne, krem z filtrem UV oraz  odpowiednie nakrycie głowy.

Przydatne będą środki  chemiczne na komary lub moskitiera. Podczas dłuższego pobytu przydać się może latarka lub świece.

Ciekawostki

  • Lewa ręka do higieny osobistej, prawą się witamy.
  • Lewą się nie witamy, lewą nie podajemy pieniędzy i nikogo nie dotykamy.
  • Wodę pije się nie dotykając naczynia ustami.
  • Kobieta w Indiach najpierw podporządkowana jest rodzicom, którzy wybierają jej męża a potem matce męża.
  • Nie odwiedzajcie Jammu czy Kaszmiru, Kullu Valley i Biharu - bywa tam  niebezpiecznie i zdarzają się porwania !
  • Należy pamiętać o ściągnięciu obuwia przed wejściem do meczetu, świątyni czy też prywatnego domu.

Kuchnia

Wiele czynników złożyło się na powstanie współczesnej sztuki kulinarnej Indii i na sposób odżywiania się mieszkańców tego ogromnego kraju (kuchnia indyjska). Indie zamieszkują liczne narodowości, społeczności, wyznawcy wielu religii, mówiący różnymi językami. Indie stanowią konglomerat narodowościowy i mozaikę kulturową. Ogromny wpływ na sposób odżywiania się wywołały wierzenia religijne. Mówiąc więc o kuchni induskiej mamy na myśli głównie kuchnie istniejące w Indiach.

Kuchnia zachodnia Indii to przede wszystkim kuchnia bombajska. Do najbardziej znanych potraw tej kuchni należą – kaczka po bombajsku i bombajska chałwa. Bombaj, jak każdy wielki port morski, ma charakter kosmopolityczny, czego odzwierciedleniem jest miejscowa kuchnia, w której podaje się potrawy z innych regionów Indii. Drugą wartą odnotowania kuchnią zachodnich Indii jest kuchnia Goa. Różni się ona od kuchni bombajskiej, lecz zachowuje walory smakowe specyficzne dla kuchni zachodnich Indii. Różnice wynikają z wpływów, jakie na tą kuchnie wywarli portugalscy katolicy, którzy osiedlili się tam w XVI i XVII w. i rozpowszechnili w tym rejonie swą wiarę i zwyczaje, także kulinarne.

Na północy, gdzie przeważa uprawa pszenicy, podstawowym pożywieniem są podpłomyki- chlebki (ćapatti) w kształcie dużych placków. Sztuka kulinarna północnych Indii to głównie kuchnia muzułmańska, bogata w potrawy z mięsa baraniego i koziny oraz drobiu. Istnieje wiele smakowitych potraw przygotowanych na modłę „mughlai” – po mogolsku. W XVI w. Mogołowie doprowadzili swoją sztukę kulinarną do pełnego rozkwitu, podstawą ich kuchni, w odróżnieniu od kuchni Indii południowych, były potrawy mięsne.

W daniach w kuchni bengalskiej bardzo popularne są ryż i soczewica oraz ryby. Kuchnia ta oferuje mniejsze zestawy potraw niż inne kuchnie Indii. Podstawą żywienia ludności zamieszkujące wschodnie Indie są smażone placki – chlebki oraz ryż. Kuchmistrze tego regionu słyną natomiast z umiejętności przyrządzania słodkich potraw z białego sera.

Południowe Indie słyną z bardzo ostrych potraw, w tym również curry. Na tym obszarze uprawia się co prawda niewiele ryżu, jednakże stanowi on podstawę wyżywienia. Kuchnia madraska jest typowa dla sztuki kulinarnej tego regionu. Do bardzo wielu potraw dodaje się miąższ i mleczko z kokosów. Posiłek kończy się potrawą z ryżu i jogurtu, która łagodzi ostrość piekących, ostrych potraw. Do ostrych potraw podaje się również pachami- przyprawiony jogurt podobny do raity podawanej w północnych Indiach. Na śniadanie podaje się dosa (naleśniki z mąki ryżowej), placki z różnych mąk z dodatkiem chutney i sambar (mieszanka ostrych przypraw smażona z czarną fasolą lub soczewicą) oraz ostrą zupę z soczewicy. Chętnie pija się kawę z mlekiem. Kawa dobrego gatunku uprawiana jest w tym rejonie.